சனி, 25 ஜூன், 2011

காதல்

நிஜமென்று முத்தமிடுகிறேன்
அவள் உதட்டு நிழலை...

கனவென்று
கலைக்கிறேன்
தூங்கியும் விழித்த இரவை...

காதல் என்றே
கருதுகிறேன்
மறைமுகமாய் மலர்ந்த அவள் மௌன சிரிப்பை...
இடுகையிட்டது முத்துக்குமார் நேரம் 11:57 AM

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

இதற்கு குழுசேர்: கருத்துரைகளை இடு (Atom)